Terapia Manualna jest pojęciem powszechnie używanym ale skrótowym.  Pełna nazwa to Ortopedyczna Terapia Manualna ( skrót OMT z ang.).

Istnieje bardzo wiele odmian Terapii Manualnej, ale tylko kilka spełnia międzynarodowe standardy wytyczone przez IFOMPT. OMT Kaltenborn Evjenth Concept, wg której jestem wykształcony spełnia te kryteria.

Więcej o innych rodzajach TM można poczytać w moim artykule – kliknij

definicja OMT (ang. Orthopaedic Manipulative Therapy) wg. IFOMPT:

Ortopedyczna Terapia Manualna jest specjalistyczną dziedziną fizjoterapii stosowaną w leczeniu dysfunkcji układu nerwowo-mięśniowo-szkieletowego, która opiera się na wnioskowaniu klinicznym i zastosowaniu specyficznych sposobów leczenia z udziałem technik manualnych i ćwiczeń terapeutycznych.

Ortopedyczna Terapia Manualna obejmuje również, oraz kieruje się, dostępną dokumentacją naukową i kliniczną oraz psychospołecznym profilem każdego pacjenta.

Ortopedyczna Terapia Manualna wg. koncepcji Kaltenborna i Evjentha opiera się na kompleksowej analizie biomechanicznej i funkcjonalnej stanu pacjenta. Szczegółowo opracowany schemat badania pozwala na postawienie diagnozy a następnie na zastosowanie odpowiedniego leczenia. Leczeniu podlegają elementy bierne i czynne aparatu ruchu, czyli mięśnie, nerwy i stawy. W terapii technikami leczniczymi są masaż, rozciąganie mięśni, mobilizacje stawowe, manipulacje i specjalne ćwiczenia.

Do leczenia tkanek miękkich stosuje się dwa rodzaje masażu oraz rozciąganie mięśni.

1. masaż poprzeczny – wykonuje się prostopadle do przebiegu włókien mięśniowych, a jego główny efekt to działanie, zależnie od czasu wykonywania, przeciwbólowe albo przeciwzapalne

2. masaż funkcyjny – charakteryzuje się tym, że działając na mięśniu dochodzi jednocześnie do ruchu w stawie, nad którym ten mięsień przebiega. Uzyskuje się w ten sposób efekt rozluźnienia mięśnia i stawu.

3. rozciąganie mięśni – wskutek długotrwałej pracy statycznej niektóre mięśnie ulegają przeciążeniu i skróceniu co prowadzi do zaburzenia równowagi pomiędzy współdziałającymi mięśniami, upośledzenia ich funkcji a także problemy bólowe. Bardzo skuteczną metodą terapeutyczną jest rozciąganie mięśni w celu przywrócenia ich pierwotnej elastyczności i prawidłowego funkcjonowania.

W przypadku ograniczenia zakresu ruchu w stawie, gdy przyczyną jest przykurczona torebka stawowa możemy zastosować techniki mobilizacji stawów oraz techniki manipulacyjne.

1. mobilizacja – jest techniką wolną, polegającą na rozciąganiu torebki stawowej. W zależności od tego, w jakim kierunku działa terapeuta wyróżnia się mobilizację trakcyjną i mobilizację ślizgową. Mobilizacje wykonuje się na wszystkich stawach.

2. manipulacja – to technika szybka, uruchamiająca staw, której często towarzyszy tzw.kliknięcie lub chrupnięcie w stawie. Manipulacje wykonuje się na stawach kręgosłupa oraz na stawach obwodowych.

Dla terapii nerwów stosuje się neuromobilizacje ślizgowe i napięciowe. Ćwiczenia specjalne mają na celu poprawę siły i masy mięśniowej, utrzymanie zakresu ruchu w stawie lub przywrócenie prawidłowej stabilizacji stawu. Są też integralną częścią profilaktyki, czyli tej części terapii, za którą odpowiedzialny jest pacjent. Aktywne włączanie się pacjenta do zalecanych ćwiczeń zapobiega ponownemu nawrotowi zaburzenia powodującego dolegliwości bólowe. Dlatego kompleksowa terapia przewiduje również zalecenia dla pacjenta do wykonywania ćwiczeń w domu i/lub w pracy.

OMT Kaltenborn-Evjenth Koncept® – pod taką nazwą w 1990 roku zarejestrowano w niemieckim urzędzie patentowym kompleksowy system badania i leczenia pacjentów ortopedycznych opracowany przez Ferddy Kaltenborna i Olafa Evjenth`a. Metoda ta jest nauczana w następujących krajach: Australii, Austrii, Belgii, Chile, Danii, Finlandii, Grecji, Hiszpanii, Holandii, Islandii, Japonii, Kandzie, Niemczech, Norwegii, Nowej Zelandii, Polsce, Stanach Zjednoczonych, Szwajcarii, Szwecji, Włoszech.

IFOMPT (ang. International Federation of Orthopaedic Manipulative Physical Therapist) – Międzynarodowa Federacja Ortopedycznych Terapeutów Manualnych – organizacja powstała w 1974 roku, zrzesza narodowe stowarzyszenia OMT, jest podgrupą WCPT. Uznawane metody terapeutyczne przez IFOMT to koncepcja Maitland`a oraz koncepcja Kaltenborna i Evjenth`a, która została zaakceptowana w 1977 roku.

WCPT (ang. Word Confederation For Physical Therapy) – Światowe Stowarzyszenie Narodowych Związków Fizjoterapii.

Copyright Aleksander Kosendiak